Lineora / Blog
tanıtım kamera arkası

Lineora'yı neden yaptık

Bir boyama sayfası insanın kendi hayatından çıkabilmeli — kendi köpeğin, mutfak penceren, telefonun en dibinde duran anneanne fotoğrafı. Bir uygulamaya dönüşen küçük fikir.

· Lineora Ekibi

Birkaç yaz önce, yağmurlu bir pazar öğleden sonrasıydı. Bir arkadaşımın kızı — beş yaşında, son derece ciddi — elime çıktı alınmış bir boyama sayfası tutuşturdu. Kırtasiyedeki boyama kitaplarında, çocuk doktorunun bekleme odasında, lokantaların çocuk menüsünün arkasında binlercesi olan cinsten bir çizgi film köpeği. Ve şöyle dedi: “Ama ben KENDİ köpeğimi boyamak istiyorum.”

Aradık. Yoktu. Boyanacak binlerce köpek vardı. Hiçbiri onunki değildi.

O cümle, Lineora’nın bütün fikri oldu.

Kendi hayatından çıkan bir boyama sayfası

Boyama sayfaları bedava ve her yerde; bu da iyi bir şey. Herkes için basılıyorlar: çizgi film köpekleriyle, çizgi film kaleleriyle, çizgi film balkabaklarıyla dolu depolar — düzgün yapılmış, seri üretilmiş, kasanın yanındaki rafta satılmak için tasarlanmış. Ama hiçbiri özellikle birinin hayatı değil.

Bir de sanatta hep var olmuş, daha sessiz bir resim türü var: belirli bir şeye bakarak yapılmış çizim. Uydurulmamış. Bir pazar için stilize edilmemiş. Belirli bir kanepede, belirli bir ikindi ışığında oturan tek bir köpeğin tek bir fotoğrafından çizilmiş. İstiklal’de ya da Kadıköy’de sehpasının başına oturup fotoğraftan karakalem portre çizen ressamlar tam olarak bunu yapıyor: bir yüz uydurmuyor, senin getirdiğin yüzü çiziyor.

Lineora, bu ikinci tür resmi yapmak için bir araç — hızlıca ve zaten elinde olan herhangi bir fotoğraftan.

Bir fotoğraf seçiyorsun. Bir stil seçiyorsun. Birkaç saniye sonra elinde kaydedebileceğin, yazdırabileceğin, boyayabileceğin, çerçeveleyebileceğin, gönderebileceğin ya da bir deftere yapıştırabileceğin bir çizgi çizimi var. Çizimdeki köpek senin köpeğin. Ev senin evin. Anneanne senin anneannen.

Ürünün tamamı bu. Gerisi, bunu ne kadar iyi yaptığımız.

Neden özellikle “çizgi çizimi”

Çizgi çiziminin az rastlanır bir özelliği var: sana yer bırakır.

Bir fotoğraf bitmiştir. Bir tablo bitmiştir. Bir çizgi çizimi bitmemiştir — bilerek. Dış hat, doğru tutturması zor olan kısımdır ve o kısmı Lineora senin yerine yapar. İçerisi — gölgeler, renkler, kedinin tüyünün dokusu — senindir: doldurmak ya da olduğu gibi bırakmak için, o gün ne istiyorsan.

Bu yüzden bir çizgi çizimi aynı anda kusursuz bir boyama sayfasıdır (bir çocuk doldurur), kusursuz bir desen çalışmasıdır (güzel sanatlara hazırlanan biri temiz bir kâğıda geçirir) ve kusursuz bir el yapımı hediyedir (baskıyı olduğu gibi, boyanmamış haliyle çerçevelersin; alan kişi kendi yüzünü temiz, özenli çizgilerle görür — bayram ziyaretinde dedeye götürülecek türden).

Aynı sonuç — aynı elli saniye — üç kullanıma da uyar, çünkü bir çizgi çiziminin bitmemişliği eksiklik değil, özelliğidir.

Üç stil, üç kullanım

Üçle başladık:

Her stil ayrı bir doku için yapıldı. Aralarında geçiş yapıp sonuçları yan yana karşılaştırabilirsin — sonuç önbelleğe alınır, ikinci dokunuş anında gelir.

Bugün elliyi aşkın stil var: füzenden ukiyo-e’ye, artı aynı fotoğraftan yapılan labirent, yapboz ve sayılarla boyama. Yüzlerce olmayacak. Amaç bir filtre reyonu değil.

Seninle taşınan bir galeri

Lineora e-postanı sormaz. Şifre yok. Üyelik yok, arkadaş listesi yok.

Onun yerine tek bir kurtarma kodu var — altı kısa karakter grubu — ve onu güvenli bir yere kaydediyorsun. O kodu yeni telefondaki uygulamaya yapıştırdığında bütün galerin geri geliyor: şimdiye kadar yaptığın her çizim, her orijinal fotoğraf, stiller, sıra. Uygulama aynı uygulama; galeri senin.

Bunu şu yüzden yaptık: Lineora gibi bir aracı en çok sevecek insanların — anne babalar, dedeler ve nineler, resim öğretmenleri, hobi olarak çizenler — aynı zamanda uygulama üyeliklerinden en çok yorulmuş insanlar olduğunu fark ettik. Kurtarma kodu, galerinin yeni bir telefona sağ salim geçmesi için gereken en küçük “hesap”.

Lineora ne değil

Bir yaratıcılık aracı değil. Yoktan yeni görüntü üretmez. Olmayan bir kediyi uydurmaz; senin fotoğrafını çektiğin — belki de mahallenin — kediyi çizer. Neyin resmini yapacağına karar verme işi senin ve bizce en çok önemi olan kısım da o.

Abonelik de değil. Bir kredi paketi alıyorsun, çizdikçe harcıyorsun, bıraktığında bırakıyorsun. Aylık çekim yok, “pro” seviye yok, unutmanı umduğumuz bir yıllık yenileme yok. Çizimi üreten bulut hesaplamasının ücretini alıyoruz; ilişkinin tamamı bu.

Hayattan çizgiler

Ana sayfamızda “Hayattan çizgiler.” yazıyor — iki kelime ve bir nokta.

Özenle seçtik. Çizgiler: bir çizgi çizimi, tek bir dış hat, uygulamanın yaptığı şey. Hayattan: belirli bir andan, belirli bir köpekten, gerçekten var olan belirli bir insandan çizilmiş. Resim dersinde canlı modelden çizilen bir etüdün üstüne yazılan türden bir söz — masa başında uydurulmuş bir çizgiden ayırmak için.

Telefonu fotoğrafla dolu ama elinde kalemle oturacak saati olmayan herkes için kolaylaştırmak istediğimiz çizim türü buydu.

Bu işine yarayacak bir şeyse — bir çocuk için, bir etüt için, bir hediye için ya da sadece mutfak pencerenin çizgi çizimi olarak nasıl göründüğünü merak ettiğin için — denemeni çok isteriz.

Lineora’ya hoş geldin.

← Lineora blogundan daha fazlası