Çocuğunun yürüyüşte fark ettiği o kelebeğin gidecek bir yeri var. Hayvanat bahçesinde fotoğrafını çektiğin kaplanın da. Onlara bir labirent, bir varış noktası ve bir kalem ver; tanıdık bir resim küçük bir maceraya dönüşsün.
Lineora fotoğrafını yazdırılabilir bir labirente çeviriyor. Resimden esinlenen bir karakter bir köşeden yola çıkıyor, öbür köşede bir varış noktası bekliyor; ikisinin arasındaki yolu bulmak sana kalıyor. Kolay, Orta ya da Zor’u seç, sonra çözüp boyamak için bir sayfa yazdır.
Bulmacaya hikâyesini fotoğraf veriyor
Kelebekle başlayalım. Fotoğrafta yeşil yaprakların arasında dinleniyor. Labirent sayfasında ise bir çiçeğe ulaşmak için yardıma ihtiyacı var. Kelebek resimden geliyor; çiçek, ona bir yolculuk vermek için Lineora’nın eklediği bir varış noktası.
Kaplanda hikâyenin iki ucu da zaten fotoğrafın içinde. Yoldaki hayvan başlangıç karakteri oluyor, arka plandaki kırmızı köşk de onun varış noktası. Fotoğrafta belki hiç dikkat etmeyeceğin bir ayrıntı, bulmacaya amacını veriyor.
Bir tatil fotoğrafı da aynı şekilde işliyor. Burada kayalık geçitteki kişi sırt çantalı bir kâşife dönüşüyor, uzaktaki heykel de bitişte bekliyor.
Köşedeki çizimler fotoğraftan esinlenen basit illüstrasyonlar; birebir portre değil, tanınır bir figür bekle. Üstteki kısa yönergeyi de Lineora uygulamanın dilinde yazıyor. Bir ayrıntıyı senden farklı yorumlayabilir, o yüzden yazdırmadan önce başlığa bir göz at.
Uygun zorluğu seç
Üç seviye, sayfaya ne kadar sığdığını olduğu kadar labirenti çözerken hissettiklerini de değiştiriyor:
- Kolay: Enine altı kare, geniş yollar ve birkaç yanlış sapağı olan kısa bir rota. İlk labirentlerini deneyen biri için yumuşak bir başlangıç.
- Orta: Enine on iki kare, daha uzun bir rota ve üzerinde düşünülecek daha çok dönüş. Kolay tanıdık gelmeye başlayınca dene.
- Zor: Enine on altı kare, kıvrımlı bir rota ve yeniden dallanabilen uzun çıkmaz yollar. Adımlarını geri saymaktan hoşlananlar için; masadaki yetişkinler dâhil.
Çözecek kişinin sabrına ve deneyimine göre seç. Kolay bir bulmacayı bitirip bir tane daha istemek, güzel geçmiş bir öğleden sonra demektir.
Galeriden masaya
Lineora’da bir fotoğraf seç ve Etkinlikler → Labirent’i aç. Bir zorluk seviyesi seç ve sayfanı oluştur. Her yeni labirent bir kredi harcar; biten sayfa kitaplığına kaydedilir, oradan dışa aktarıp yazdırabilirsin.
Siyah beyaz yazdırmak yeter. Özellikle yeni başlayan biri için, kalemin yollarda rahat gezebileceği kadar büyük bırak sayfayı. İki kişi deneyecekse her birine bir kopya yazdır; herkes kendi yolunu bulsun.
Labirent çözülünce boya kalemlerini çıkar. Köşedeki kelebek, kaplan ya da kâşif hâlâ renk bekliyor. Bitişe vardıktan sonra ne olduğunu çocuğuna anlattırabilirsin bile.
Yollar neden işliyor?
Bir labirentin ikna edici çizgilerden fazlasına ihtiyacı var: başlangıç ile bitişin birbirine bağlanması gerekiyor. Bu etkinliği yaparken en zor kısım buydu. Bir yapay zekâ labirente benzeyen bir şey çizerken tek geçidi yanlışlıkla kapatabiliyor.
Bu yüzden ana üretim sürecimiz kodla kurulmuş bir labirentle başlıyor: birbirine bağlı bir yerleşim ve başlangıçtan bitişe tek bir rota. Yapay zekâ bu yerleşimi referans alıyor ve fotoğraftan gelen parçaları ekliyor: karakteri, varış noktasını ve başlığı.
Ardından otomatik bir kontrol, tıkalı geçitleri ve kapanmış girişleri arıyor. Bir sorun bulursa Lineora yeniden deniyor; toplamda en fazla üç deneme.
Bu, hataları azaltıyor ama kusursuz bir sayfa garantisi vermiyor: üç deneme de kontrolden geçemezse son sayfa yine de teslim ediliyor. Bir gruba kopya dağıtmadan önce rotayı bir kez kendin takip etmeye değer.
Hatırladıkları bir resimle başla
Son yürüyüşünüzden ya da gezinizden bir fotoğrafı çocuğun seçsin. Labirenti yap, yanına bir kalem koy ve bağlantıyı fark edip etmediğine bak.
“Bu bizim gördüğümüz kelebek!” — bir bulmacanın başlaması için harika bir yer.